Bir zamanlar 1 oğlu ve 1 eşeği olan fakir bir karı-koca varmış.
İmkanlarını daha iyiye götürmek ve dünyayı tanımak için şehir -şehir
dolaşmaya karar vermişler ve
küçük oğullarını eşeklerinin sırtına bindirip yola koyulmuşlar.
İlk geldikleri köyde insanların arkalarından '' şu terbiyesiz çocuğa da
bakın! Kendisi eşeğin sırtında
Rahatça yolculuk ederken, zavallı anne ve babası kanter içinde
yürüyorlar! '' dediklerini duymuşlar.
Baba eşine dönmüş ve ' ' biricik oğlumuzun terbiyesizlikle suçlanmasına
izin veremeyiz, en yaşlı ben olduğuma göre
eşeğe ben bineyim siz ana-oğul yürüyün '' demiş. Ve böylece giderken
başka bir köye gelmişler.
2. Köyde ilerlerken insanların : ''şu ahlaksız adama da bakın, kendisi
eşeğin sırtında seyahat ederken
zavallı oğlu ve karısı yürümek zorunda kalmış! '' dediklerini duymuşlar.
Ahlaksız biri olmayı kendine yakıştırmak istemeyen baba karısını eşeğin
sırtına bindirmiş ve baba-oğul yanlarında yürürken 3. köye gelmişler!
3. Köyde insanların arkalarından : ''zavallı yaşlı adam, hem bütün gün
eşek gibi çalışıyor kendisini prenses sanan karısı da hem kocasının hem
de ufacık oğlunun yanında yürümesine aldırmıyor. Herhalde çocuk da üvey
evlattır ''dediklerini duymuşlar.
Bunun üzerine tüm aile eşeğin üstüne binmişler ve 4.köye ulaşmışlar.
4.Köyde insanların: ''şu canavar insanlara da bakın! Zavallı eşeğin
belini kıracaklar ''dediklerini duymuşlar.
Eşekten inip üçü de hayvanın yanında yürüyerek 5. köye varmışlar.
Bu kez duyduklarına inanamamışlar : Köylüler gülerek : "şu üç salağa
bakın, kendilerini taşıyacak bir eşekleri olduğu halde yürüyerek yolculuk
yapıyorlar ''!!!