Yar diye diye
Ah halden bilmez yâr, gel!
Kenarındayım bir hüznün
Beni bırakma, beni tut.
Yıkılmasın acılarımla yüzün,
Bir kez güldür beni,
sonra, ya sev ya unut.
İçindeyim sılanın,
içimde hâlâ gurbet
Bitmeyecek,
bitmeyecek biliyorum,
sana olan bu hasret.
Kan ağlıyor yüreğim, sevdam kan ağlıyor
dudaklarımda bir acı tebessüm
gözpınarlarımsa damlaya hasret.
Ne gelir yâr, ne dinler halim.
Yaralı gönlüme derdim söyler,
derdim kendim dinlerim.
Ey garip gönlüm! Ey hayırsızım,
bitmez mi derdin,
bitmez mi bu gönül sızım.
‘Yâr’ diye diye,
düşürdün beni uçurumdan,
düşürdün beni yardan,
Ne halden anladın, ne de geçtin yârdan.
Sürdüm şu sefil vucüdu da her diyardan
Anladım ki çarem yine yârdan, yine yârdan.
Ahmet Ünal Çam
__________________
lifeandeath  pReNsEs
Çoğunuz paRçaLaRı kayboLmuş puzzLe gibisiniz..!
Kiminizin akLı,
Kiminizin kaLbi,
Kiminizin ruhu yok..!
birR çıqLıK buLsamM ! hiç sSusmayanN , yaDa biR cümLe beniİ anLatanN !
|