KOOLPA

Alvertis

Biraz önce okuldan kovuldum.Yunus bey;
"Üç gün uzaklaştırma cezası aldın ve dosyana da işlenecek " dedi.
Nasıl da kolay söyledi ama.
Perihan öğretmenden de bir sürü hakaret yedik.Gıkımızda çıkmadı müdürden dayağı yerken.Şimdi eve de telefon açmışlardır.Babam çoktan küplere binmiştir.Annem;
"Bu çocuktan adam olmaz, ver bir işe çalışsın" diyordur.

Yakmışım sigaramı.Dayamışım sırtımı bir ağacın gövdesine.Önümden Uluırmak akıyor şırıl şırıl. Bir anda yarım saat önceki yaşadıklarım aklıma geldi.Demek ki diyorum, sigara uyuşturuyor beyni.Halbuki biraz önce yaşadığım olayların muhasebesini yapıyordum.Dalmışım bir an, aklım nerelerde?

Aslında ben bir şey yapmamıştım.Öğretmenlere her zaman saygılıyımdır.Tartışma bile olsa aramızda, bu belirli bir seviyeyi aşmazdı.Bütün öğretmenler için geçerliydi bu.Ben sadece yanlış olarak gördüğüm bir konu hakkında görüşümü söylemiştim.Haklı ya da haksızdım, sonuçta bir öğrenciydim. Öğretmenler doğru olanı anlatmaya çalışır. Nerden bilebilirdim ki; Perihan öğretmenin bu kadar tutucu olacağını...

Evet edebiyat öğretmenimle hiç uyuşamıyorduk. Her ders aramızdan soğuk rüzgarlar eserdi.Ben hep aşırıya kaçardım belki, ama o da aşırılığa aşırılıkla cevap verirdi.

Henüz lise 2 deyim.İlk defa bu sene tanışmıştık Perihan öğretmenle, yani pek tanımıyorduk kendisini.Biraz kısa boylu, esmer, saçları uzun, sert bakışlı ve 35-40 yaşlarındaki bu öğretmen tam bir Tevfik Fikret hastasıydı.Genelde her dersin başında, bize Tevfik Fikret ten eski Türkçe yle bir kaç mısra okur,sonra şiiri yorumlar ve kimi arkadaşları hayran bırakırdı kendine.Aslında çok iyi bir şeydi bu,Tevfik Fikret gibi bir şairin,eski Türekçeyle yazılmış şiirlerini duymak, üstelik bunları açıklamalarıyla birlikte dinlemek, son derece faydalıydı bizim için.Ama sadece Tevfik Fikret olurdu, tutucuydu yani.Fakat Perihan öğretmen bu şiirleri özenle seçiyor.Bu özentili şiirlerde hep dine hakaret içeren mısralardan oluyordu...Ben farkına varmıştım bu durumun ve hiç yakıştıramamıştım kendisine bir öğretmen olarak.Siyasetten nefret eden ve " okulda siyaset istemiyorum" diyen bu öğretmen,bize alttan alttan kendi siyasi görüşlerini bu şiirlerle benimsetmeye çalışıyordu.

Nazım Hikmet,Çahit Sıtkı, Attila İlhan, Ziya Gökalp gibi şairler ders konusu olduğunda,herbirini bir hafta hatta iki hafta boyunca anlattığı olurdu.Bir gün Peyami Safa o günki dersin konusuydu.İnanılması güç ama o usta kalemi 5-10 dakika da anlattı ve geçti."Neyse ben yanlış biliyorumdur, ya da yanlış anlıyorum" dedim kendi kendime ve hiç sesimi çıkarmadım.

Aradan bir kaç ay geçti, bu süre içinde Orhan Veli yi,Halide Edip i ancak anlatabildi.Kendi siyasetine uygun şairleri uzun uzadıya anlatıyor,diğerlerini kötülüyordu.Divan edebiyatından nefret eden bu öğretmen, o derece anlatmıştı ki bize divan edebiyatını bazı arkadaşlar bu dersten yazılı bile istememişti.

Bugün, yani okuldan kovulduğum gün dersin konusu Necip Fazıl dı.Derse girdi.Tevfik Fikret ten ezanı kötüleyen bir kaç mısra okudu.Sonra sınıfa sordu:
" Bugün edebiyat kitabımızda hangi şairi işleyeceğiz?"
Ben hemen kalktım sıramdan ve:
"Bugün sırada Necip Fazıl var" dedim.
"Tamam o zaman Kaldırımlar şiirini okuyun diğer şaire geçelim" dedi.
"Olurmu hocam?Necip Fazıl, benim bildiğime göre çok usta bir şair,üstelik bir çokta kitabı var.Sadece Kaldırımlar şiiriyle yetinmek, bu büyük şaire resmen hakaret olur.Orhan Veli yi, Nazım Hikmet i bir kaç haftada anlatırken,Necip Fazıl a 5-10 dakika ayırmak acaba ne kadar doğru?" dedim.
"Otur münasebetsiz herif! Gericiler sizi.Gidin İran da yaşayın siz.Şairlerinizi de beraberinde götürün.Orada doya doya için zehri.BURASI,LAİK ATATÜRK ÜN LAİK CUMHURİYETİDİR..."dedi.
"Zorda kalınca nasıl da sığınırsınız Atatürk ün arkasına.Acaba Atatürk yaşasaydı ne düşünürdü, ne yaprdı bunları?" diye sordum kendime.
Sonra sınıfa yönelerek;
"Sİz ne düşünüyorsunuz bu konuda?" diye sordu.
Ben çok kitap okurdum yaşıtlarıma göre,edebiyata çok meraklıydım.Çoğu şairin sanatsal değerini aşağı yukarı bilirdim.
Sınıftan bir kaç kız arkadaş kalktı ve hepsi de:
"Doğru söylüyorsunuz hocam,kınıyorum arkadaşı" dedi.
Kalktım sıramdan, arkadaşa doğru yönelerek, Perihan öğretmene sordum:
"Acaba beni kınıyan arkadaş Necip Fazıl ın bir kaç kitabının adını söyleyebilir mi?"
Bir kaç saniye geçti. Cevap gelmeyince;
"Tabi söyleyemez.Çünkü hiç okumadı ve beni peşin bir hükme bağladı.Sizin gibi ön yargılı davrandı.Siyasi görüşüne uyan şairleri yüceltip uymayanları kötülüyor.Buna dense dense gericilik denir" dedim ve oturdum.
Perihan öğretmen buz kesmiş, belli sinirlenecek.
Sınıfta çıt! yok, ben tedirginim biraz dan olacaklardan...
Perihan öğretmen yerinden hızlıca kalktı ve yanıma aynı hızla gelip vurmak istedi, neden vurmadı bilmem ama sınıftan hızla çıktı.Sonra doğru müdüre gitti.Beni müdürle beraber sınıftan çıkarttılar.Müdürün odasına gittik ilk önce müdürle Perihan öğretmen odada olayı konuştular.Ve sanırım Perihan öğretmen abartılı bir şekilde olayı anlattı.Çünkü içeri girdiğimde kıpkırmızı gözleriyle ve elindeki 1 metreye yakın sopayla müdür beni karşıladı.Gerisi malum...

Herhangi bir şairin siyasi görüşü yüzünden yüceltilmemesini yada hor görülmemesini, ön yargılı davranılmamasını,her şeyden önce sanata önem verilmesini istemiştim.Fakat bu isteğin çok büyük bir istek olduğunu o gün hayat bana öğretmişti...

Hava da kararmaya başlamış.Rüzgar bir hayli sert esiyor,her taraf toz duman,saçlarım karman çorman.Kalktım yerimden.Ağır ve yorgun adımlarla evin yolunu tutum.Evde beni bekleyenlere durumu nasıl izah edeceğimi düşüne düşüne...