KOOLPA

Crystal Heart · 22-07-2007, 08:42

Didem Şahin binbir güçlükle ulaştığı Beyrut'ta tek başına belgeselini çekip tamamladı insanlık dramını gözleriyle gördü ve filmini yaptı. Şimdi herkes bu belgeselin peşinde....

Suriye ile Beyrut arasında zorlu bir karayolculuğu daha yaptı Didem Şahin... İsrail saldırısı altındaki Beyrut'ta neler olup bittiğini gözleriyle görecek ve bu dramı dünyaya anlatacak bir film çekecekti. Bunun için yola çıkmıştı, tek düşüncesi de buydu. Yol boyunca kamerasını açık tutarak çekimlerine devam ediyordu. Bir yandan da aklı ailesindeydi. Çünkü ailesi onu 'tatilde' biliyordu. Savaş topraklarına gideceğini öğrenseler asla müsaade etmeyeceklerdi. Her şeyi göze almış, Lübnan'daki dramı dünyaya anlatacak bir belgesel çekmek için binbir zorlukla geçen yolculuğa çıkmıştı. Günler sonra yolculuğunu bitirdi.

SAVAŞ ÇOCUKLARI
Beyrut'a geldiğinde Suriye'deki Türk kuyumcunun telefon açtığı Lübnanlı ailenin evini buldu. Aile Didem Şahin'e kucak açtı. İngilizce ve çat pat Arapça diyalog kuruyorlardı. Didem, Beyrut'a geldiğinden beri gördüğü manzaraların etkisinden kurtulamamıştı. O, kitaplarda, dergilerde anlatılan masallar şehri Beyrut yoktu. Her taraf yakılmış, yıkılmıştı. Her yıkıntının başından çığlık sesleri geliyordu. Ve çocuklar... Savaşın çocukları gözlerindeki korkuyla büyüyorlardı... Didem, Lübnan'daki yıkımın televizyon ve gazetelere yansıyandan çok daha büyük olduğunu görmüştü. O geceyi zor geçirdi. Ertesi sabah erkenden dışarı çıktı. Sokak sokak gezip, her gördüğünü kamerasına kaydetti. Bu arada birçok insanla tanışıyor, onların hikayelerini de dinliyordu. Her evde ayrı bir acı, her evde ayrı bir kayıp vardı.

DÜNYA ÖĞRENMELİ
Parçalanan aileler, sakat kalan masum çocuklar, hayatının baharında ölen günahsız insanlar, hepsi belgeselin konusu içindeydi. Tek başına hem kameraman, hem yönetmen olmuştu. Hem de ropörtajlar yapıyordu. Bu arada yanlarında kaldığı ailenin küçük oğlu da gönüllü asistanlık yapıyor, bir yandan da gezilerinde rehberliğini üstleniyordu. Konuştuğu insanlar yardım istiyordu Didem'den. Her şey bir umuttu onlar için. 'Bu insanların sesi olmalıyım' diye geçirdi içinden. Zaten bunun için katlanmıştı bunca zorluğa... Didem Şahin iki hafta kaldı Beyrut'ta. Çekebildiği kadar görüntü çekti. Artık bu görüntüleri birleştirerek bir belgesel yapabilecek ve yola ilk çıktığı andaki amacına ulaşacaktı. Dramı dünyaya anlatabilecekti... Şimdi sadece bunu düşünüyordu... Önce çektiği filme bir isim bulması lazımdı. Bunun için çok zorlanmadı ve ismi buldu: 'Beyrut'a gittiğimi anneme söylemeyin...' Aynı zorlu yolculuğu tekrar yapıp Türkiye'ye döndü. Kredi kartında kalan son limiti de harcayarak filmini montajladı. 40 dakikalık belgesel olmuştu. Bu işlerden anlayan birkaç belgeselciye izlettirdi filmini. Herkes çok beğeniyordu.

MÜJDE TELEFONLA GELDİ
Aradan birkaç ay geçtikten sonra Uluslararası Bodrum Film Festivali'nden aradılar Didem Şahin'i. Belgeseli duymuşlar ve yarışmaya katılmasını istiyorlardı. Çok sevinerek belgeselini yarışmaya gönderdi. 15-21 Haziran tarihlerinde yapılan film festivalinin sonuçları açıklandığında dünyalar Didem Şahin'in olmuştu. Çünkü filmi belgesel dalında birinci seçilmişti. O, dramı bütün dünyaya anlatabilme fırsatı bulmuştu.
Artık Beyrut'a gittiğini ve amacını annesine rahatça anlatabilirdi...

22-07-2007, 08:42	#1 (permalink)
Crystal Heart KoooooLpa Üyelik tarihi: Dec 2006 Mesajlar: 4,743 Blog Başlıkları: 7 Tecrübe Puanı: 11	Yılın filmi seçildi Didem Şahin binbir güçlükle ulaştığı Beyrut'ta tek başına belgeselini çekip tamamladı insanlık dramını gözleriyle gördü ve filmini yaptı. Şimdi herkes bu belgeselin peşinde.... Suriye ile Beyrut arasında zorlu bir karayolculuğu daha yaptı Didem Şahin... İsrail saldırısı altındaki Beyrut'ta neler olup bittiğini gözleriyle görecek ve bu dramı dünyaya anlatacak bir film çekecekti. Bunun için yola çıkmıştı, tek düşüncesi de buydu. Yol boyunca kamerasını açık tutarak çekimlerine devam ediyordu. Bir yandan da aklı ailesindeydi. Çünkü ailesi onu 'tatilde' biliyordu. Savaş topraklarına gideceğini öğrenseler asla müsaade etmeyeceklerdi. Her şeyi göze almış, Lübnan'daki dramı dünyaya anlatacak bir belgesel çekmek için binbir zorlukla geçen yolculuğa çıkmıştı. Günler sonra yolculuğunu bitirdi. SAVAŞ ÇOCUKLARI Beyrut'a geldiğinde Suriye'deki Türk kuyumcunun telefon açtığı Lübnanlı ailenin evini buldu. Aile Didem Şahin'e kucak açtı. İngilizce ve çat pat Arapça diyalog kuruyorlardı. Didem, Beyrut'a geldiğinden beri gördüğü manzaraların etkisinden kurtulamamıştı. O, kitaplarda, dergilerde anlatılan masallar şehri Beyrut yoktu. Her taraf yakılmış, yıkılmıştı. Her yıkıntının başından çığlık sesleri geliyordu. Ve çocuklar... Savaşın çocukları gözlerindeki korkuyla büyüyorlardı... Didem, Lübnan'daki yıkımın televizyon ve gazetelere yansıyandan çok daha büyük olduğunu görmüştü. O geceyi zor geçirdi. Ertesi sabah erkenden dışarı çıktı. Sokak sokak gezip, her gördüğünü kamerasına kaydetti. Bu arada birçok insanla tanışıyor, onların hikayelerini de dinliyordu. Her evde ayrı bir acı, her evde ayrı bir kayıp vardı. DÜNYA ÖĞRENMELİ Parçalanan aileler, sakat kalan masum çocuklar, hayatının baharında ölen günahsız insanlar, hepsi belgeselin konusu içindeydi. Tek başına hem kameraman, hem yönetmen olmuştu. Hem de ropörtajlar yapıyordu. Bu arada yanlarında kaldığı ailenin küçük oğlu da gönüllü asistanlık yapıyor, bir yandan da gezilerinde rehberliğini üstleniyordu. Konuştuğu insanlar yardım istiyordu Didem'den. Her şey bir umuttu onlar için. 'Bu insanların sesi olmalıyım' diye geçirdi içinden. Zaten bunun için katlanmıştı bunca zorluğa... Didem Şahin iki hafta kaldı Beyrut'ta. Çekebildiği kadar görüntü çekti. Artık bu görüntüleri birleştirerek bir belgesel yapabilecek ve yola ilk çıktığı andaki amacına ulaşacaktı. Dramı dünyaya anlatabilecekti... Şimdi sadece bunu düşünüyordu... Önce çektiği filme bir isim bulması lazımdı. Bunun için çok zorlanmadı ve ismi buldu: 'Beyrut'a gittiğimi anneme söylemeyin...' Aynı zorlu yolculuğu tekrar yapıp Türkiye'ye döndü. Kredi kartında kalan son limiti de harcayarak filmini montajladı. 40 dakikalık belgesel olmuştu. Bu işlerden anlayan birkaç belgeselciye izlettirdi filmini. Herkes çok beğeniyordu. MÜJDE TELEFONLA GELDİ Aradan birkaç ay geçtikten sonra Uluslararası Bodrum Film Festivali'nden aradılar Didem Şahin'i. Belgeseli duymuşlar ve yarışmaya katılmasını istiyorlardı. Çok sevinerek belgeselini yarışmaya gönderdi. 15-21 Haziran tarihlerinde yapılan film festivalinin sonuçları açıklandığında dünyalar Didem Şahin'in olmuştu. Çünkü filmi belgesel dalında birinci seçilmişti. O, dramı bütün dünyaya anlatabilme fırsatı bulmuştu. Artık Beyrut'a gittiğini ve amacını annesine rahatça anlatabilirdi... __________________ lifeandeath pReNsEs Çoğunuz paRçaLaRı kayboLmuş puzzLe gibisiniz..! Kiminizin akLı, Kiminizin kaLbi, Kiminizin ruhu yok..! birR çıqLıK buLsamM ! hiç sSusmayanN , yaDa biR cümLe beniİ anLatanN !

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
2003 ün En Yakışıklı Erkekleri Seçildi	BioNİc_qirL	Komik Resim	4	06-03-2008 22:21
Kısa filmi festivalde	Crystal Heart	Magazin Haberleri	0	16-08-2007 00:33
tüm zamanların en iyi 100 filmi	efe	Sinema	0	07-01-2007 20:24
2006'nın en iyi 25 filmi	eessrraa	Sinema	0	04-01-2007 16:56
amerikada yılın fıkrası seçildi bush	mustafa	Fıkra	6	08-12-2006 20:18

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)

Sponsor Linkler

KOOLPA

Yılın filmi seçildi

Yılın filmi seçildi

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)

Benzer Konular