Ahmet Mithat
AHMET MİTHAT: Tanzimat devri romancılarından, 1844 - 28 aralık 1912, doğ. ve ölm. İstanbul Beş, altı yaşlarında iken babası ölünce bir ara Mısır Çarşısı'nda bir aktar dükkanında çıraklık etti, sonra ağabeyisinin yanına Vidin'e gitti (1854), ilk öğrenimini orada yaptı, ailesiyle İstanbul'a dönünce (1859) Tophane Sıbyan Mektebi'nde okudu. Niş Rüştiyesi'ni bitirdi (1863). Rusçuk'ta Mektubi Kalemi'ne memur oldu, Fransızca öğrendi, Tuna valisi Mithat Paşa tarafından korundu, yazılar yazdığı Tuna gazetesine sonraları başyazar oldu, Bağdat valiliğine atanan Mithat Paşa ile Bağdat'a gitti (1869), orada yeni 'açılan sanat okulu öğrencileri için Hace-i Evvel, Kıssadan Hisse kitaplarını yazdı, Takvim-i Vakayi gazetesi ve Matbaa-i Amire (Devlet Matbaası) müdürü oldu (1877), Tercüman-ı Hakikat gazetesini çıkardı (1878~), Karantina başkatibi (1885). Meclis-i Umur-i Sıhhiye ikinci reisi oldu (1895), 1908'den sonra Darülfünun'da umumi tarih, felsefe okuttu. Edebiyatımızın konu ve tema ufuklarını genişleten hikaye ve romanlarıyla tanındı, hikayelerinden 28 tanesini Letâif-i Rivayat (Söylenegelen güzel hikayeler) serisinde 25 cilt olarak ayrı ayrı zamanlarda bastırdı (1870-1895) Romanlarından birkaçı: Hasan Mellah (1875), Hüseyin Fellah (1875). Eflatun Beyle Rakım Efendi (1876, yeni b. Sacit Erkan tar. 1966).
|
30-04-2007, 21:06
Normal
