KOOLPA

nisa

Onlar Öyle Yaşadılar... Böyle Yaşattılar...
________________________________________
Sadece Anafartalar-Arıburnu hattında 06-22 Ağustos 1915' de 18 000 Şehit verdik. En az otuz bin yaralımız oldu. Sahra hastanelerinde doktorlar günlerce uykusuz yaralılara hizmet veriyorlardı.

Böyle bir hücum gününde tezkereciler hiç durmadan yaralı taşıyor,doktorlar sadece yaraları sarabiliyordu. Hayatlardan ümit kesilenlerle fazla ilgilenmiyorlardı.

Tam işin en yoğun olduğu sırada, bir doktorun önüne gencecik bir vatan evladını yatırırlar. Bir ayağı kopmak üzere parça parça ve barsaklar dşarıdadır. Yapılabilecek hiç bir şey yoktur!

Doktor, sıhhiyecilere '' Kaldırın bunu'' derken genç çocuk ''Baba!'' diye seslenir. Bakar kendi oğludur. Sarılır öper oğlunu, ''Bu benim oğlum! Gölge bir yere kaldırın'' der. Masanın üzerine çoktan bir başka yaralı vatan evladı yatırılmıştır. Doktor onunla meşgul olmaya başlamıştır. Sırada daha pek çok Mehmet beklemektedir.

Doktor ertesi gün oğlu ile ilgilenecek vakti bulur. Ancak,oğlu çoktan gömülmüştür.

Alın şimdi steteskopu tam yüreginizin üzerine koyun...

Dinleyin! iyi dinleyin..

Bu cennet vatanı evladımızdan daha çok sevebiliyor muyuz?


Bu milletin tüm evlatlarına kendi evladımıza verdigimiz degeri verebiliyor muyuz?

Bu vatanı nasıl sevmişler? Cephedekiler bir harbin içine düşerken cephe gerisindekiler bin harbin içinde nasıl yaşamışlar?


Duyabiliyor musunuz, o yüreklerin sesini?