KOOLPA

pReNsEs

Iron Maiden'ı Yaşamak Bölüm 2: Infinite Dreams


Rüyalar ve kabuslar insomnia hastalığına yakalanmış insanlar haricinde herkesin hayatının büyük bir bölümünü kapsayan zihinsel etkinliklerdir. (Hoş gerçi hayatları kabus halini almış insomnia'lılar bile ayakta rüya görüyor olabilirler) Insan bir gecelik uykusunda bir veya birden fazla rüyalar görüp, sabah uyandığında rüyalarının etkisiyle (ne kadar saçma olursa olsunlar) bir süre neyin gerçek neyin hayal olduğunu anlamaya çalışırlar.

Infinite Dreams, insanın hayatındaki bütün bu gel-gitlere Steve Harris'in muhteşem anlatım gücüyle tercüme olur.

Infinte Dreams, I can't deny them diye başlar şarkı. Daha önce belirttiğim zorlukları yaşayan insanlar haricinde, hangi insan rüyaları yaşamının dışında tutabilir ki? Ortalama bir insanın uykusunu 8-10 saatte aldığını düşünürsek, 24 saatlik bir günün üçte birinden fazlasını, hatta çoğu insan günün yarısını uyuyarak ve gerçek dünyadan uzaklaşarak geçirir. Gerçi rüya
gördüğümüz zaman saniyenin bilmem kaçta biriymiş gibi bir geyik dönüyor ama bu da ayrı bir konu.

Kabuslarımızla başlayalım. İnsan ne kadar kabus görürse görsün, her kabus sonrası onu gerçek zannedip, çoğu zaman kendisinin terler içinde uyanmasına engel olamaz. Hele eğer ki bu kabus hasta olduğu, uyumakta zorlandığı bir dönemde karşısına çıkmışsa uykuda geçirdiği saatler onun için bitmek bilmeyen bir işkenceye dönüşür. (suffocation, waking in a sweat scared to fall asleep again, in case the dream begins again). Kaldı ki bunu kendimden biliyorum. Özellikle ateşli bir hastalık sırasında kesinlikle huzurlu bir şekilde uyuyamam. Ya da herksin mutlaka yaşadığını düşündüğüm bir örnekle devam edelim. Kaç kişi çok önemli sınavları öncesi o sınavla ilgili bitmek bilmeyen kabuslar görmemiştir ki? Her seferinde kabus olduğunu anlayıp, sonradan uykuya dalıp aynı kabusla tekrar karşılaşmak insanın psikolojisini geçici olarak kötü etkileyen bir durumdur.

Ya da saç uzatmayı (özellikle erkekler) kafasına takmış kişilerden rüyasında saçlarını kestirdiğini görüp, uyanır uyanmaz saçlarını
yokladıklarını mutlaka dinlemişsinizdir. (Benim başıma çok geldi ve aynı modeldeki arkadaşlarımdan hiç biri bana bu tarz bir kabus görmediğini söylemedi.) Saçma bir ayrıntı belki, ama canavarlı bir kabus görmekten çok daha korkunç...

Bir de karikatürlere, çizgi filmlere bile konu olan "Rüyamda beni kovalıyorlar, koşmak istiyorum koşamamıyorum..." tarzı kabuslar nasıl olur da herkes tarafından görülür çok ilginçtir. Steve Harris de bu güzel ayrıntıyı yakalayıp şarkıda bize

someone chasing, i cannot move
standing rigid, nightmare’s statue
what a dream, when will it end
and will i transcend?

dizleriyle sunar. Bir noktadan sonra artık herşey mantık sınırlarını zorlar,insan rüyada olduğunu anlamıştır. Ama bir türlü uyanamaz.

restless sleep, the mind’s in turmoil
one nightmare ends, another fertile
getting to me, so scared to sleep
but scared to wake now, in too deep.

dizleriyle kabuslardan yorulan zihnin, inasanı uyumaktan korkuttuğunu anlatır bize. Gerçi bu dizeler diğerlerine göre biraz daha fantastik kalıyor ama burada kabus gören insanın Steve Harris olduğunu düşünürsek, hayal gücü ve yaratıcılığı bu kadar geniş bir insanın rüyalarında neler görebileceğini kestirmemiz biraz zor olur.

Daha sonra şarkıda aşağıdaki dizelere rastlarız. Burada albümün (seventh son of a seventh son) konsepti ve hikayedeki karakter devreye girer biraz. Çünkü malum karakterimiz geleceği görebilme gibi yeteneğe (veya derde) sahip, bu dertten muzdarip olmuş bir kahramandır.


even though it’s reached new heights
i rather like the restless nights
it makes me wonder, it makes me think
there’s more to this, i’m on the brink
it’s not the fear of what’s beyond
it’s just that i might not respond
i have an interest, almost craving
but would i like to get too far in?


it can’t be all coincidence
too many things are evident
you tell me you’re an unbeliever
spiritualist? well, me, i’m neither
but wouldn’t you like to know
the truth
of what’s out there, to have the proof
and find out just which side
you’re on
where would you in heaven or
in hell?


help me, help me to find my true
self without seeing the future
save me, save me from torturing
myself, even within my dreams

Görüldüğü üzere sözlerde genellikle (rüyalarda) geleceği görme yetisinden dem vuran karakterin isyanına tanık oluruz. (ki o kadar da olsun artık. Steve Harris burada albümün konsepti ile gerçek yaşamda olabilecekleri çok iyi dengelemiş)

Son dizeler ise gerçekle hayalin mükemmel bir birleşimi olmuştur. Çünkü sözler dikkat edilirse hem hikayedeki karakterin, hem de Steve Harris'in ağzından çıkmaktadır.

there’s got to be more to it
than this
or tell me, why do we exist?
i’d like to think that when i die
i’d get a chance, another time
and to return and live again
reincarnate, play the game
again and again and again
İşte böyle acaip bir şarkıdır Infinite Dreams. Iron Maiden'ın müziği dünya üzerindeki çok az grup ve müzisyenin yapabildiği bir şekilde her iki dünyaya da aittir. Bu şarkı da elimizdeki kanıtlardan yalnızca birisidir

__________________